Dlaczego kobiety chcą ćwiczyć?
Powszechnie wiadomo, że systematyczne ćwiczenia mają bardzo korzystny wpływ na organizm pod wieloma względami. Warto jednak zastanowić się, które z tych korzyści są dla kobiet na tyle ważne, że skłaniają je do podejmowania aktywności ruchowej.
Motywacja do podejmowania aktywności fizycznej przez kobiety może mieć wiele źródeł. Te z kolei mogą mieć charakter zarówno wewnętrzny (zależny od danej osoby) jak i zewnętrzny (zależny od otoczenia).
Do czynników wewnętrznych mogących zachęcać do aktywności należą się m.in.:
- poprawianie lub utrzymywanie poziomu kondycji fizycznej oraz zdrowia
- dążenie do poprawienia lub utrzymania sylwetki
- zapobieganie lub niwelowanie stresów
- nawiązywanie więzi z innymi
- utrzymywanie odpowiedniego statutu społecznego i podążanie za modą
- poziom dochodów
Natomiast do czynników zewnętrznych zalicza się takie uwarunkowania jak np.:
- dostępność czasowa, przestrzenna i ekonomiczna
- tradycje rodzinne
- styl życia
- standard dostępnych obiektów i urządzeń sportowych
- system kształcenia i poziom świadomości społecznej w zakresie potrzeby ruchu
Zamieszczony poniżej wykres przedstawia procentowy udział poszczególnych kategorii celów, jakie motywują kobiety do aktywności ruchowej. Dotyczy on zarówno kobiet, które dopiero rozpoczęły ćwiczenia jak i takich, które ćwiczą już od pewnego czasu.
Przeprowadzone w tej sprawie badania i sondaże jednoznacznie wykazały, że najczęstszym powodem, dla którego kobiety zaczynają ćwiczyć, jest chęć poprawienia sylwetki. Na ogół oczekują one wyraźnych i szybkich efektów w postaci utraty wagi oraz osiągnięcia pożądanego wyglądu całego ciała lub wybranych jego części. Drugim z kolei powodem rozpoczynania ćwiczeń jest chęć podniesienia poziomu kondycji i ogólnej sprawności. Kobiety zazwyczaj oczekują również, że na skutek systematycznej aktywności, poprawią stan swojego zdrowia i samopoczucia. Cele te są jednak przez nie traktowane jedynie jako dodatkowa korzyść, osiągana przy okazji realizacji głównych zamierzeń związanych z ćwiczeniem.
W przypadku kobiet, ćwiczących już od pewnego czasu, celem dalszej aktywności jest zazwyczaj utrzymanie tego co już osiągnęły. Chcą one więc zachować sylwetkę, kondycję i zdrowie. Ponadto bardzo często ćwiczenia zaczynają sprawiać im przyjemność i stają się dla nich celem same w sobie. W takim przypadku kobiety często nie potrafią już jednoznacznie określić dlaczego nadal ćwiczą. Mimo znajomości licznych korzyści płynących z systematycznej aktywności, najczęściej twierdzą, że ćwiczą ponieważ to lubią.
Głównymi czynnikami negatywnie wpływającymi na chęć kobiet do podejmowania różnego rodzaju aktywności ruchowej są obowiązujące kanony społeczne oraz występowanie tzw. konfliktu celów. Po pierwsze wiele kobiet nadal niesłusznie uważa, że ćwicząca kobieta nie jest zjawiskiem naturalnym. Wysiłek fizyczny jest więc w ich mniemaniu czymś czego nie wypada robić przedstawicielkom płci pięknej. W związku z takim przeświadczeniem, kobiety te czują się bardzo niezręcznie podejmując jakiekolwiek ćwiczenia fizyczne. Po drugie w regularnym uczestnictwie w rekreacji ruchowej bardzo często przeszkadzają kobietom ich codzienne obowiązki i brak czasu na tego typu zajęcia. Kobiety najczęściej rezygnują więc z aktywności ruchowej i celów z nią związanych, na rzecz innych ważniejszych dla nich celów życiowych.
Jak widać kobiety podejmują aktywność z różnych powodów. Niezależnie jednak od pobudek jakie nimi kierują, mając wytyczony cel – czy to w postaci poprawy czy też utrzymania wybranego parametru na obecnym poziomie – są bardziej skłonne do ćwiczeń. Ogromne znaczenie w tym względzie ma również to, jak ważne jest dla kobiety osiągnięcie wyznaczonego przez nią celu oraz w jakim stopniu jest ona przekonana że może go osiągnąć za pomocą ćwiczeń. Ponadto bardzo duży wpływ na zaangażowanie kobiet w ćwiczenia ma to, czy dostrzegają one zamierzone przez siebie efekty. Realizując ważne dla siebie cele za pomocą regularnych ćwiczeń, uczestniczą w zajęciach ruchowych o wiele chętniej.
Źródło: M. Lipowski , „Rekreacja ruchowa kobiet jako zachowanie prozdrowotne – uwarunkowania a motywy uczestnictwa”, Wyd. AWF Gdańsk 2006